"อะ.. อัลฟอนส์??? นายยังไม่หลับงั้นรึ??"

"... เอ็ดเวิร์ดซัง ทำไมคุณถึงขอนอนกับผมวันนี้ล่ะครับ?" อัลฟอนส์ถามอย่างหวังจะได้รับคำตอบที่เขาคาดเอาไว้ เขาหวังไว้ในใจลึกๆว่าคนตรงหน้านี้จะเห็นความสำคัญของเขาบ้าง แต่สิ่งที่เอ็ดเวิร์ดพูดนั้นกลับกลายเป็นตรงกันข้าม ทำร้ายจิตใจของเขาอย่างสิ้นเชิง

"ขอโทษ.. พอดีชั้น...ฝันถึงอัล แล้วชั้นอยากสัมผัสความอบอุ่นนั้นอีกครั้ง เหมือนตอนที่เคยอยู่ที่โลกเก่านั่น.." ร่างบางหลุบตาต่ำ ไม่กล้าจ้องตาสีฟ้าตรงๆ

รู้ทั้งรู้ว่าไม่ใช่... รู้ว่าคนๆนี้ไม่ใช่อัลแน่ๆ... แต่ตัวเขาเองก็แค่หวังให้อัลฟอนส์เป็นเพียงตัวแทนของอัล น้องชายคนสำคัญของเขา

อัลฟอนส์มองร่างที่ถูกคร่อมอยู่ด้วยสายตาที่แสดงถึงความเจ็บปวด

"คุณไม่เคยเห็นผมอยู่ในสายตาของคุณเลย...." ร่างสูงเคลื่อนตัวแนบลงไปชิดมากยิ่งขึ้น

"ถ้าคุณต้องการสัมผัสความอบอุ่นนั่น... ผมก็จะให้คุณ... อย่างที่คุณจะจำได้แต่เพียงสัมผัสของผมเท่านั้น" ...